واریس و ورم پا

پادرد و تورم پا عوارضی هستند که گاهی به وجود نارسایی وریدی و واریس مربوط می‌شوند. علائم واریس در برخی از بیماران می‌تواند بسیار دردناک باشد این در حالی است که در برخی دیگر از افراد درد خفیفی وجود دارد یا حتی با بیماری دیگری در ارتباط است.

چنانچه شما در حال حاضر تورم را در پای خود تجربه می‌کنید و شک دارید که این حالت به علت ابتلا به واریس است باید به یک متخصص مراجعه نمایید. متخصصین ما در کلینیک واریس دکتر کریمی ورم پایتان را بررسی و علت اصلی بروز آن را مشخص می‌کنند. اگر این وضعیت شما واقعاً به سبب ابتلا به واریس است، گزینه‌های درمانی قطعی و بی‌خطر اندکی جهت رفع این مشکل وجود دارد. روش‌های درمان واریس عبارتند از: لیزر، اسکلروتراپی، آر اف یا رادیوفرکانسی و عمل جراحی واریس . معمولاً متخصص جهت کاهش میزان ورم پا، انجام ورزش‌هایی را نیز توصیه می‌نماید. برای کسب اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره در خصوص ورم پا براثر واریس یا تعیین وقت قبلی می‌توانید با شماره‌های 02122254520 - 02122254144 تماس حاصل فرمایید.

واریس چگونه موجب متورم شدن پا می‌شود؟


ورم پا (که به آن ادم نیز گفته می‌شود) ممکن است نشانه‌ی شایع یک بیماری عروقی نظیر واریس باشد. در اکثر بیماران تورم از قوزک پا آغاز و می‌تواند به کف پا و ساق پاها گسترش پیدا کند. افرادی که دارای ورم پا هستند ممکن است تورم را ببینند و یا اینکه قادر به دیدن آن نباشند اما آن را حسی شبیه احساس سنگینی و سفتی توصیف می‌کنند. ورم پاها ممکن است گرم و نسبت به لمس حساس باشد. تورم پا در اثر واریس به علت گردش خون ضعیف اتفاق می‌افتد. با جمع شدن خون در بافت‌های ساق پا، فشاری ایجاد می‌شود که سیستم لنفاوی را تحریک به تولید لنف می‌کند لنف مایعی است که به جابه‌جا شدن گلبول‌های سفید خون کمک می‌کند. مایع لنفاوی فشار مضاعفی را ایجاد می‌کند که به علت واریس، این فشار به‌درستی در بدن توزیع نمی‌شود و درنتیجه تورم در پا اتفاق می‌افتد.

دلایل بروز


  • ایستادن و نشستن طولانی‌مدت به‌خصوص در هوای گرم می‌تواند موجب تجمع بیش‌ازحد مایع در کف پا، مچ پا و ساق پا می‌شود.
  • دریچه‌های بسیار کوچک درون رگ‌های پا ممکن است ضعیف شده و درنتیجه موجب بروز مشکل شایعی به نام نارسایی وریدی گردند. این مشکل کار رگ‌ها در پمپاژ کردن خون به قلب را دشوارتر می‌کند و منجر به بروز واریس و تجمع مایع بیش‌ازحد می‌شود. افزایش میزان ورم پا در فصل تابستان بیشتر به این مسئله ارتباط دارد چراکه وقتی دما بالاتر رود یا فعالیت شما زیاد است، رگ‌ها گشاد می‌شوند.
  • بارداری می‌تواند موجب بروز ادم (ورم) در پاها شود چون‌ که در این دوران رحم بر روی بزرگ سیاهرگ فشار وارد می‌کند.

عوامل خطر


واریس و علائم مرتبط مثل تورم پا معمولاً افرادی را درگیر می‌کند که ساعات زیادی را سر پا می‌ایستند. سابقه خانوادگی ابتلا به واریس، چاقی و بارداری نیز احتمال ابتلای شما را به واریس افزایش می‌دهد. درد ساق پا می‌تواند به شکل درد ضربان دار، درد مبهم مداوم، درد سوزشی یا احساس گزگز یا احساس ناخوشایند باشد که توصیف کردن آن دشوار است و حالات آن متغیر و متفاوت می‌باشد.

تشخیص


تورم پا را معمولاً می‌توان دید. در موارد مشکوک به واریس، پزشک غالباً این رگ‌ها را با پالپیشن (فشار دادن با انگشتان دست) شناسایی و بررسی می‌کند. پزشک ابتدا بیمار را در حالت ایستاده و سپس در حالت دراز کشیده معاینه می‌کند. عکسبرداری با اشعه ایکس یا سونوگرافی می‌تواند واریس را در رگ‌های عمیق و وریدهای سوراخ کننده شناسایی و احتمال وجودلخته های خونی در رگ‌های عمیق را رد کند. دستگاه داپلر دستی اکنون موردپسندترین ابزار تشخیصی برای ارزیابی رگ‌های پا می‌باشد.

روش‌های درمان


 به بیمارانی که به علت واریس در حال تجربه تورم پا هستند گفته می‌شود که در روز چندین بار به مدت 15 تا 30 دقیقه پای خود را بالا نگه دارد. بالا نگه‌داشتن پا به تخلیه خون از پا کمک می‌کند که این امر موجب کاهش فشار و ورم می‌شود. همچنین جهت بهبود گردش خون، ممکن است استفاده از جوراب واریس  توصیه شود.راهکارهای دیگر عبارتند از نشستن، استفاده از زیرپایی جهت محافظت از کف پا در هنگام نشستن، پرهیز از ایستادن طولانی‌مدت  و هرگاه می‌توانید پای خود را بالا نگه‌دارید. این راهکارها از طریق کاهش فشارخون در رگ‌های پا مؤثر واقع می‌شود.

تمرینات ورزشی

تمرینات ورزشی مثل پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا مؤثر و مفیدند. زمانی که پا در حال فعالیت باشد عضلات پا به پمپاژ خون در رگ‌ها کمک می‌کنند. این امر باعث می‌شود که تجمع خون در رگ‌های واریسی محدود و برخی از علائم واریس کاهش پیدا کنند اما بیماری متوقف می‌شود. جهت درمان کامل تورم پا که در اثر واریس ایجاد شده است باید علت‌های اصلی بروز این مشکل بررسی گردد.

تمرینات ورزشی مثل پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا مؤثر و مفیدند. زمانی که پا در حال فعالیت باشد عضلات پا به پمپاژ خون در رگ‌ها کمک می‌کنند. این امر باعث می‌شود که تجمع خون در رگ‌های واریسی محدود و برخی از علائم واریس کاهش پیدا کنند اما بیماری متوقف می‌شود. جهت درمان کامل تورم پا که در اثر واریس ایجاد شده است باید علت‌های اصلی بروز این مشکل بررسی گردد.

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی که با نام تزریق درمانی نیز شناخته می‌شود، معمولاً اولین گزینه درمانی برای رفع وریدهای عنکبوتی، وریدهای رشته‌ای و واریس‌های کوچک است. پزشک یک ماده شیمیایی آزاردهنده و محرک را که می‌تواند به شکل مایع یا کف باشد را به رگ تزریق می‌کند تا رگ متورم و به هم چسبیده و مسدود شود. گردش خون در بدنتان ضعیف نمی‌شود چون رگ‌های خونی سالم مجاور، کار رگ‌های بسته‌شده را جبران می‌کنند.

لیزر درمانی سطحی

وریدهای عنکبوتی و وریدهای رشته‌ای و رگ‌های واریسی کوچک را می‌توان به‌وسیله‌ی لیزری که بر روی سطح پوست اعمال می‌شود درمان کرد. لیزر طول‌موج معینی از نور را ساطع و منتشر می‌کند که بدون آسیب رساندن به بافت‌های مجاور، رگ موردنظر را گرم و آن را از بین می‌برد. جهت محافظت از چشم‌ها در برابر پرتوهای لیزر سرگردان لازم است که از عینک مخصوص استفاده کنید.

درون درمانی ورید (به‌وسیله لیزر یا امواج رادیویی)

این روش درمانی که با نام اندوونوس نیز شناخته می‌شود جهت درمان رگ‌های واریسی عمیق‌تر به کار می‌رود. رگ دارای مشکل به‌وسیله سونوگرافی تعیین موقعیتمی شود و سپس یک کاتتر کوچک درون رگ قرار داده می‌شود. این کاتتر یا از خود لیزر و یا رادیوفرکانسی (RF) منتشر می‌کند که موجب جمع و مسدود شدن رگ می‌گردد. همانند دیگر روش‌های درمانی، رگ‌های سالم مجاور گردش خون طبیعی را حفظ می‌کنند. ممکن است درد و تورم اتفاق بیفتد و لازم است که حداقل به مدت دو هفته جوراب واریس بپوشید. رگ‌های سطحی متصل به رگ‌های درمان شده معمولاً پس از انجام درمان جمع می‌شوند.

جراحی

چنانچه روش‌های فوق در درمان واریس که موجب بروز تورم در پا می‌گردند ناموفق بودند، انجام عمل جراحی  تنها روشی است که توصیه می‌شود.

  • بستن و برداشتن ورید یک فرایند جراحی است که شامل مسدود کردن رگ‌های واریسی در ارتباط با رگ‌های سطحی اصلی در ناحیه ران و سپس استفاده از یک ابزار مخصوص برای برداشتن رگ‌ها می‌باشد. این عمل در اتاق جراحی و تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود.
  • فلبکتومی روشی با حداقل تهاجم است که از آن جهت درمان رگ‌های واریسی سطحی پا استفاده می‌شود. این فرایند درمان معمولاً در مطب پزشک و تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. برای ایجاد برش‌های بسیار کوچک، از یک اسکالپل (چاقوی جراحی) یا سوزن کوچک و جهت برداشتن رگ‌ها از یک قلاب فلبکتومی بهره گرفته می‌شود.